Sayfalar

17 Ocak 2011 Pazartesi

Bir Lezzet Soleni: Beyti

Bu haftasonu esimin ailesi geldi ve buyuk bir aile olduk. Benim de dogum gunum yaklastigi icin dogum gunumu kutlamak adina yemege ciktik. Uzun zamandir methini duydugum, gidenlerin anlata anlata bitiremedigi, devlet baskanlarinin, film yildizlarinin, hatta astronatlarin agirlandigi, diger bir deyisle Istanbul'a gelen muhimin muhimi insanlarin guzel yemek deyince hemen kapisinda soluk aldigi Beyti'ye sonunda ben de gidebildim. Gittim ve bittim. Zaten restoranin distan goruntusu bile o kadar hos ki... Ici de ayri guzel. Giristen itibaren sanki bir muzedeymissiniz hissi veriyor. Buraya gelen unlu, muhim insanlarin yazilari, onlara ait esyalar camdan vitrinlerde sergileniyor. Ben kendimi kaybediyordum bunlara bakacagim diye, esimin cikista bakarsin uyarilari ile masamiza oturduk. Zeytinyaglilar ve salatalarla doyma noktama yaklastim. Etler ise sahaneydi. Size soyle soyleyeyim, gecenlerde Vedat Milor de gitmis, normalde illa ki bir kac yorum yapar, demis ki ben konusmayayim, sadece yiyeyim:) Ben de yedim yedim koca bir fil oldum:)
Yemekler sahane, ama fiyatlari biraz pahali. Normalde nereye gidersem, fotograf cekmek icin izin istiyorum, burada biraz tuhaf kacar diye cekemedim. Yukaridaki fotografi Beyti'nin internet sitesinden aldim. Son olarak sunu soylemek lazim, olmeden once yapilacaklar listesi yapilir ya, elinize kagidi kalemi alin, Beyti de bir kere yemek yemegi yazin:)

Keyif Yapmak Isterseniz

Bu hafta sonu keyifli keyifli gezdik ve artik sicak bir seyler icelim dedigimizde biraz da tesadufi bir kesifle Hera Pansiyon'da solugu aldik. Iyi ki de yapmisiz. Sanki burasi Istanbul degildi. Kendi halinde, kesfedilmeyi bekler bir sekilde, ev konforunda sicacik bir yer. Istanbul'lu bir Rum aile isletiyor burasini. Ailenin kizi Polenezkoy'un yerlisi ile evlenince, aile de buraya yerlesiyor ve Hera doguyor. Hem restoran hem de pansiyon hizmeti veriyor. Kapidan girince iyi ki de buraya gelmisiz dedik, oyle guzel bir histi ki, bir yanda sicacik yanan bir somine, karsisinda pofidik koltuklar, diger tarafta masalar, bir yanda eski evlerde rastlayacaginiz bufeler. Diyorum ya ev konforunda...
 Biz de usumusuz, kis gunu evde olma hissiyle, sahlep siparisi verdim. Icim isindi. Servis baya hizli. Bir yandan bunlari yaziyorum ama bir yandan da oyle guzel, kesfedilmemis kalsin, burasi bozulmasin istiyorum. Bencillik yapmiyorum ve guzel seyler paylasilmali diyorum. Ve fotograflari sizinle paylasiyorum, belki siz de bir kacamak yapmak istersiniz.


14 Ocak 2011 Cuma

Gidenlerin Ardindan...

Dun bir yakinimi kaybettim. Biraz uzak biraz yakin akrabam, ama bu dunyada cok sevdigim insanlardan bir tanesi. Telefonda annem soyledi. O an tarifi olmayan pismanliklarin dibine vurdum, o an zamani geriye almak istedim ve sadece bir telefon edebilmek icin, sadece nasilsiniz diyebilmek icin...Simdi pismanligimi yasiyorum ve faydasi yok. Hayatin telasina o kadar kaptirmis gidiyoruz ki; kendi kendimize hep hakli gerekceler sunarak, hep `en yakin zamana` erteliyoruz. En azindan benim oyle oldu. Pervin Yengem, benim cocuklugumun simgelerinden biri, evinde kendimi prenses gibi hissedebildigim, kabul edilebilir boyutta simarabildigim, her zaman guler yuzle ve hasretle karsilandigim sicacik buyuk aile olmayi hissettigim yer. Iki katli ahsap evlerinin merdivenlerinnde bir asagi bir yukari diye kosa kosa inip cikarken nasil buyudugumu anlamadim. Bayramlarda ve firsat buldukca gittigimiz zamanlarda en sevdigimiz yemekler piserdi evinde, bize masallar anlatirdi. Babannemi cocuk yasta kaybettigim icin, bir nevi babaannem gibi severdim onu. Ama hic bir zaman bu sevgimi ifade edemedim. Belki de pismanligim bundan. O yasli haliyle, bu yaz, yorulurum demedi, o kadar yol geldi, sirf benim icin. Ben ise bir esegim. Hangi hayatin hangi telasini yasiyorsam, hangi safsatanin hengamesine kendimi kaptirdiysam, olmadi.Ilk bayramda, kendi ailemi ve esimin ailemi ziyaret ettik. Yani iki ailenin de farkli sehirlerde oturdugunu dusunursek bu sureyi onlara ayirmak mantikliydi. Bayramda gitmedigimiz icin pismanlik duydum ve aramadim, arayamadim, sanki yuzum yoktu... Ikinci bayram oldu, biz Phuket'e gittik. Zaten dunyanin bir ucundayiz, donunce ararim dedim. Donduk ve Pervin Yengem'in telefonu bende kayitli degil diye babamla her konustugumda isteyecegim dedim. Ve her seferinde yanimda kalem yok diye bir sonraki sefere dedim. Hayat  da bir sonraki sefer her zaman olmuyormus, is isten gectikten sonra anladim. Simdi gitmeseydim de en azindan bir telefon etseydim diyorum... Bu pismanligin tarifi yok. Hayatta sevdigin, olurse uzulurum diye dusundugun insanlara gerekli ozeni, o hayattayken verecekmissin, simdi anladim. Dusunuyorum `Simdi`, belki yarin ve bir sene daha.. Etkisi devam eder.. Onemli olan bu an`i unutmamak, bu pismanligi hatirlamak. Simdi gidenlerin ardindan benim payima dusen sadece pismanlik. Bir telefon etmek bu kadar zor muydu? Insan olmak, karsindakine deger vermek bu kadar mi zor? Galiba insanligimdan uzaklastim.

12 Ocak 2011 Çarşamba

Bekarliga Veda Diyorsan...

Benimle evlenir misin? Adam bu soruyu sorma asamasina gelmisse, zaten kadinin cevabi cogu zaman evettir. Tabi yoldan gecen biri size evlenme teklifi ediyorsa o ayri. Eee evet demekle is bitmez, binbir turlu seyi bir anda dusunebilme yetenegi olan kadin, bundan sonra ayrintilari dusunme yeteneginin karesini alarak yetenegine yetenek katar.
Bir kadin icin kina gecesi, bekarliga veda ve dugun ozeldir ve kadin bu gunlerde kendini adeta bir star gibi hissetmek ister. Bir gelin kina gecesinde, dugununde de eglenir ama bekarliga vedasinda eglencesini tavan yaptirir. Kina gecesi ve dugun birazcik aaa simdi sunu cagirdik, bunu cagirmazsak olmaz, sunu da cagiralim yoksa ayip olur diye biraz annelerin babalarin gonlunun edildigi zamanlardir. Ama bekarliga veda... Konu komsu, halalar, teyzeler vsler disarida birakilir, cember en eglenecegin, birazcik kuduracagin, azicik dagitacagin arkadaslarina iner. Simdi bekarliga vedaya gelenlerin yasi cogunlukla gelinin yasina yakin, kafa dengi, bekarliga veda yapiliyorsa, biraz da trendy tiplerdir:) Oyle degil mi? Kizlara duvaklar dagitilir, suslu puslu kaplarda dagitilan bilezikler takilir, Shakira zilleri takilip bir guzel oynanir. Simdi duvak var duvak var. Zil desen oyle Tarkan zilleri olmaz, yani ozel gun diyoruz, dikkat et, hafizalara kazinacaksin diyoruz:)
Konunun ozu su, bekarliga veda gibi cok ozel bir gun icin, duvagi nereden alsam, ziller nerede satiliyordur gibi sorulari bir kenara birakin, La Joie 'e bir goz atin. Birbirinden guzel duvaklar, ziller, bilezikler, kusaklar, hepsi burada. Fikir tamamen arkadasim Sevilay'a ait. Bir arkadasi icin hazirladigi bekarliga veda partisi, dillere destan olmus, bekarliga veda partileri icin talepler gelmeye baslamis ve o da  La Joie markasinin yaratilmasi icin fikir ortaya atmis ve ortaya birbirinden guzel urunler cikmis. Bekarliga veda diyorsan.... La Joie 'e bakmadan deme!

11 Ocak 2011 Salı

Ne Oldu Kaniniza mi Dokundu?

Diziyi izlemedim. Gazetelerde bu dizi ile ilgili haberleri okudum. Bu dizi neymis! dedim. Butun herkes bu diziyi konusuyor. Yine Fransiz kaldim olan bitene. Aynisi Sehrazat doneminde olmustu, televizyon izlemedigim bir donemde, herkes Sehrazat'a teklif edilen parayi konusuyordu, bin bir turlu espri havalarda donuyordu. Arkadaslar diziyi ozet gecmisti de haberdar olmustum. Ama durum simdi cok farkli, simdi millet konusmakla kalmiyor, sikayet ustune sikayet ediyor. Sikayetler dizi daha yayina girmeden baslamis. Diziye gelen sikayet sayisi oyle boyle degil. Hurriyet'de okudugum kadariyla gecen yil 9 ayda toplam 64 bin bildirim yapilirken, bu sene Muhtesem Yuzyil icin 25 gunde 75 bin sikayet gelmis. Simdi bu nedir demek istiyorum. Tarih yanlis anlatiliyor diye sikayet edenlerin kaci bir tarih kitabi alip eline okumustur merak ediyorum. Diziyi elestirenler Kanuni donemi sadece haremden ibaret gibi anlatilmis demis. Yani ilk bolumunde bu yorumu niye yaparsin, tarih bu, insan bu...Kadin da olabilir, savas da olabilir, zafer de...Daha ilk bolumunden bu pesin hukum niye? Yani diziyi izlemedim, sonucta dizi oyledir, boyledir diyemem. Ama anlayamadigim insanlarin tepkisi. Sonucta adamlar belgesel cekmemis, oyle bir iddaalari da yok.Olay sadece bir kurgu. Normalde herseye tepkisiz bir milletken, sormak istiyorum ne oldu kaniniza mi dokundu?
Fotokaynak

8 Ocak 2011 Cumartesi

Kendi Kolunu Kor Cakiyla Kesebilir misin?

Sorumun cevabi ilk bakista net `Ben kesemem`. Ama sartlar degisince, hayatta kalmak soz konusu olunca, insan denilen mahlukat herseyi yapabilir. -ki yapmis da... ABD'li dagci Aron Ralston 1 Mayis 2003'de kimseye haber vermeden gittigi kanyon tirmanisinda dengesini kaybeder ve duser ve sag kolu buyuk bir kayanin altinda kalacak sekilde sikisir. Bir sure yanindaki suyu idareli bir sekilde icerek hayatta kalmaya calisir ve bir sure sonra oradan kurtulmanin tek yolunun kolunu kesmekten gectigini anlar. Iki gun bekler ve sonra kor bir cakiyla her an acinin dibine vurarak yavas yavas kolunu kesmeye baslar. Sira kemikleri kesmeye gelince, elindeki kor caki vazifesini yapamaz ve artik olumu beklemeye baslar. Yanindaki kayaya da adini, soyadini, dogum tarihini ve tahmini olum tarihini yazar. Bir sure sonra vucudunu farkli yonlere ittirmeyi denediginde kolunu kirabilecegini fark eder ve bir bucuk saatlik ugrasin sonunda kolunu kirmayi basarir ve tendon ve sinirlerini keser, kolunu dirseginden ayirdiktan sonra, o halde metrelerce yukseklige tirmanir ve sans eseri baska dagcilarla karsilasir...
Yazarken bile icim urperdi.Adam simdi cesaret uzerine konferanslar veriyormus. Vermez mi diyesim var? Filmi cekilmis(127 saat), 28 Ocak'ta gosterime girecekmis. Yonetmenligini de Danny Boyle ustlenmis. Hani 'Slumdog Millionaire filmiyle tanidigimiz yonetmen. Bence konu cok ilginc, yasanmis olmasi ise insanin dusunurken bile sinirlarini zorluyor. Oyle degil mi? Yani sen olsan, kendi kolunu kor cakiyla kesebilir misin? Hayir mi? Bir daha dusun!

Kadinlarin Cigligi

"Türkiye’de her gün bir erkeğin şiddetine maruz kalan 3 kadın hayatını kaybediyor!" sozunu duyar duymaz Umit Karalar projeye karar vermis. Makyoz Meryem Yilmaz da projede yer alan kisilere plastik makyajla sigara izi, morluk ve yara izi yapmis. Projeye 50 ye yakin unlu Umit Karalar'in objektifine bakarak siddete hayir demis. Bu fotograflar Nisantasi Toprak Sanat Galerisi'nde 23 Ocak'a kadar sergilenecek ve elde edilen gelir kadin dernek ve kuruluslarina bagislanacakmis.
Bazen bir fanusta yasadigimizi dusunuyorum, bizim etrafimizda boyle seyler olmadigi icin, gunluk hayatta sanki boyle seyler olmuyor-mus- gibi yasiyoruz. Boyle fotograflari gordukce tokat gibi carpiyor, farkinda olmadigimiz gercekler. Hayatimdaki en onemli kadinlari dusunuyorum, en yakinlarimi...Annemi, kardesimi, arkadaslarimi...Onlari bu halde gormek! Insan fotograftakilerin yuzlerini kendi deger verdigi insanlarin yuzleri ile eslestirince daha da sarsici oluyor. Mideme yumru gibi oturuyor. Umarim bu sergiden iyi bir gelir elde edilir, bu sergi ile haberler bircok yerde yazilir cizilir ve bir farkindalik olusur.