Coccinella Pastanesi

Evinizin yakinlarinda restaurant, cafe, pastane gibi seylerin bulunmasi hayat kurtarir. Bazen habersiz cikagelen misafirde veya yetismeyen islerde, pastaneye kosmak gerekir. Bazen misafir icin iyi olur bazen de ev sahibinin kendi psikolojisi icin. Yani caniniz disarida bir seyler yapmak ister, ama üsenirsin veya cok zamaniniz yoktur, boyle anlarda en yakininizdaki yerlere yonelirisniz.

Bizim de Coccinella'e yolumuz keyfi dustu. Hadi bir pasta yiyelim dedim, havanin da guzel oldugu bir zamandi, hemen masalarda kendimizi bulduk. Dis kapida pastalarin % 30 indirimli oldugu yaziyordu, ama hesabi oderken, sadece paket siparisler icin gecerli oldugunu soylediler. Bence kapinin disarisinda yazilan duyuru cok daha net olmaldır. Bana biraz pahali geldi, yani aldigim hizmete degmedi diye dusundum.

Bunun haricinde guzel bir birkac saat gecirdik. Visneli cheescake guzeldi, milfoylu pastayi ise sevmedim. Ortam mekan olarak gayet hos ve keyifli dosenmis. Sanki her sey yerlerini bulmus gibi.Biraz da fiyatlari ucuz olmali.

Middle Kitchen

Istanbul'a iş icin gitmem kesinlesince hemen cok sevdigim eski iş arkadaşlarimla gorusmek icin plan yaptim. Lokasyon anlaminda herkese yakin olmasi sebebi ile Yesilkoy'de karar kildik. Ankara'dan gelmis olmam sebebi ile özledigim deniz kokusunu bolca içime cekebilmem adina Yeşilköy benim icin cok guzel bir tercihti. Hava hafiften serin olsa da disarida oturmak oldukca keyifliydi.

Bu sene Yesilkoy'e yeni bir yer acilmis, Middle Kitchen. Keske ben Istanbul'da yasarken acilsaydi. Konumu itibari ile deniz manzarali, simdiden kesfedildigi Cuma aksaminda masalarin bir hayli dolu olmasindan belli. Menüsü oldukca cesitli, musteri memnuniyeti ön planda.

Yesilkoy tekrar Istanbul'da yasayacak olursam yerlesecegim semttir, cok severim. Bu yeni acilan yeri de cok sevdim. Istanbul'da yasayip da sanki yazlikci gibi aksamlari deniz kenarina gidip bir seyler iceyim derseniz, adresiniz Middle Kitchen olabilir:)

Bir Taksim Klasiği-Kızılkayalar

Gecenlerde is icin Istanbul'a gitmistim, aksam arkadaslarimla bulusacagim diye resmen kosturmak zorunda kalsam da Ankara'dayken ozledigim Kizilkayalar'a ugrayarak hemen bir islak hamburger kapmaktan kendimi de alikoyamadim. Zaten bu hamburgerler bana cerez gibi geliyor, bir hamburgeri hop diye iki lokmada mideye indiriyorum:)

Kizilkayalar benim icin Taksim klasigidir, Istanbul'dur. Ilk Istanbul'da yedigim zaman, ne yani hamburgerin islagi mi olur demistim, hatta oyle ekmegin islak islak olusundan hoslanmamistim. Simdi ise icindeki sostan midir bilemem ama cok seviyorum. Istanbul'dayken her gun yiyecegin bir sey degildir ama ara sira canin cektiginde, kacamak yapmak istediginde orada oldugunu bilmek bile yeterlidir:) Bence Istanbul'a yolu dusenler, bu islak hamburgeri yemeli. Tabi Taksim'de bir suru yerde satilmakla birlikte ben nacizane Kizilkayalar'i öneririm. Yine gece gece yemek postu yapmis oldum. Bu saatlerde herhalde bana birseyler oluyor:)

Türkan

Yaklasik bir kac once Ayse Kulin'in Türkan adli kitabini okumustum, filminden haberim yoktu, gecenlerde esimle D&R'da gezerken, filmini gorunce, hemen aldik. Tatildeyken de yanimda goturmustum, izledim iki gozu iki cesme. Resmen icime isledi. Ne buyuk haksizlik dedim. Keskeli cumleleri cok sık kurmam esasinda, filmi izledikce, keske dedim Turkan Saylan yasarken, gidip tanişsaymisim dedim bu buyuk insanla. Galiba cok etkilendim, uzuldum, ne istediler dedim, yatakta yorgani uzerime cekip agladim agladim...

Yazarken hala etkisinde kaliyorum galiba. Etkisini bir kenara birakip biraz da olsa hem kitabini hem de filmini anlatayim. Ayse Kulin'in yazim dilini severim, cumleleri akicidir, beni bir sekilde okurken icine alir ve genelde bir kac saat icinde de kitaplarini bitirmis olurum. Türkan adli kitabini okurken en baslarda dogrusunu soylemek gerekirse, biraz sıkıldım, hatta kenara koyup birakacaktim. Cunku kitabin baslarinda biraz fazla mektuplara yer verilmis, sonrasinda ise kitap yine akmaya basladi, Turkan Saylan'in azmini, cuzzamlilarla mucadelesini, ayakta tutunmasini, ikilemlerini, kararligini, korkularini anlatmis. Kitabin basini gecince, kitap acildi ve gayet de guzel bitti.

Filme gelince, Ayse Kulin'in kitabindan esinlenilse de, Turkan Saylan'in son gunlerini konu almis, baskindan sonrasini...O kadar halsizken,hastayken, tek amaci insanlara yardim etmekken, birden son gunlerinde evine yapilan baskinla basliyor film. Turkan Saylan'in o gunlerde en buyuk istegi Cagdas Yasami Destekleme Dernegi'nin 20. yil kutlamalarina kadar yasayabilmek! Yani dusunun ne kadar bicak sirti bir cizgide, olumle yasam arasinda bir yerde pamuk ipligiyle bagli bir donem... Evi baskin sirasinda resmen talan ediliyor, ne bulmayi umuyorlarsa! Hayati boyunca cuzzamlilara yardimci olmus, onlara dokunmus ve ondan sonra gelen hekimlerin de dokunmaktan korkmamalarini ogretmis. Milyonlarca kiz cocuguna kardelen projesi ile okuma firsati sunmus. Hepimiz kendi capımizda elimizden geldigince iyi insan olmaya calisiyoruz, ama nereye kadar baskalari icin bir sey yapiyoruz? Kendi adima soyleyeyim, bu kadinin yaptiklari yaninda kendi yaptiklarimin lafi bile olmaz. Neyse konudan sapiyorum. Filmi izlerken, Turkan Saylan'in eski hastalari ile vedalasmalari, ölumle yuzlesmeye hazirlanmasi, torunu ile diyalogu, herkes icin kosup dururken, kendi cocuklarinin da annelerini baska cocuklar ile paylasmak zorunda kalmalarindan yasadiklari uzuntuyu yani tum insani yanlari ile Turkan Saylan'i anlatiyor.

Film icime isledi. Bu guzel insanin kiymeti yeterince bilinmedi diye dusunuyorum. Yazik cok yazik!

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun!

Keşke Ataturk'un yaşadigi donemde yasasaydim, keske Ata'mizi gorseydim. Liderlik ozelliklerini, zekasini, insaniyetini okudukca, nasil sansliyiz ki boyle bir kisi bizim önderimiz olmus demekten kendimi alamıyorum. Tabi ki bunu şans olarak gorebilene...

Bugun malesef ise gitmek zorunda oldugum icin, yuruyuse gidemedim. Ulus civarindan gectigim saatlerde, yuruyus icin insanlar toplaniyordu. Her taraf kirmizi, beyaz Turk Bayraklari... Cocugunu, ailesini alan gelmis, tekerlekli sandalyesi ile gelen var. Yasli olup zor yuruyen de... Oyle guzel bir goruntuydu ki gozlerim doldu resmen...

Ise gitmek zorunda oldugum icin, otobusten inemedim, isten yeni geldim. Bu postla da olsa hepinizin Cumhuriyet Bayrami'ni kutlamak istedim.

Cumhuriyet'in, Ata'mizin kiymetini bilelim. CUMHURIYET BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN!
fotokaynak

Kacamak

Deniz kokusu,muhtesem manzara huzur dolu bir kac gunluk kacamak...Eski Foca yine adres:)

Blogger Buluşması

Dün Ankara'lı bloggerlar olarak bulustuk, cok keyifli zaman gecirdik, birbirimizle kaynaştik, blogger olmanin ortak ozelligi herhalde cabuk kaynasabilmek ve cok konusmak:) Bize ayrilan masalarda hepimiz birbirimizle bolca konusabilmek icin, habire oturdugumuz masalari degistirdik, bolca fotograf cektirdik, Food 4 U'nun bizim icin hazirlamis oldugu yemekleri yedik, zaman nasil gecti anlamadan bir sonraki bulusma sözünü verip vedalastik.

Herkes bolca fotograf cekti, şimdilik sadece benim cektiklerimi yayinliyorum, maillerle fotograflar geldikce, diger fotograflari da eklerim. Bugun bu postu yapmazsam muhtemelen, bu iki gun cok yogun calisip eve gec gelecegim, sonra tatile cikacagim derken, bu post bu aksam olmazsa kaldi mi kalir:)

Bu organizasyonu gerceklestirdikleri icin, Alice, Hande ve j.d.'ye cok tesekkur ederim. Bu organizasyon icin bolca yer arastirmislar, bizler icin hediyeler hazirlamislar, masadaki kucuk ciceklere kadar herseyi dusunmusler yani cok ugrasmislar. Tesekkuru fazlasiyla hak ediyor bu kizlar:)

 

Son fotografda mekandaki duvardan gelsin:)

 Ayrica, Anna Dello Russo'nun H&M icin tasarladigi sahane gunes gozlugu icin cekilise katilmak isterseniz, Ecem Akar'in sitesine ugramanizi oneririm. Sahsen gozlugu cok begendim. Secret yapiyorum:) Bana ciksin, bana ciksin, bana ciksin:)