Izmit Dayicim

Ortaokul yillarimda kendimle ayni boyda sirt cantamla dershaneye gittigim donemlerde,bir arkadasim vasitasiyla ogle yemegi icin gittigimizde kesfetmistim Dayıcım'ı. Hani bazi tipler vardir, sen mahalle arasinda sek sek oynarken, daha o yasta ipini elemis ununu asmis tipler, yasindan önde hayati kesfeden tipler..Iste benim de boyle bir arkadasim vardi. Bir ogle arasinda nerede yesek acaba diye konusurken hadi Dayıcım'a gidelim dedi. Ben o zaman tabi dershanenin iki sokak otesinden bir haberim. Galiba saftriklik varmis o zamanlarda, arkadasim oyle soyleyince, hakikatten oz dayisinin yeri var demek ki diye dusunmustum:) Gittigimizde ise vazgecemeyecegim bir tadi kesfettim.

O zamanlar Dayıcım hakikatten 5-10 metrekare bir dukkandi, masa bile yoktu, duvara yapisik raf gibi bir sey vardi, tanimadigimiz insanlarla bitisik bir sekilde taburelere oturup yemegimızi yerdik. Hatta pecete bile yoktu, eskiden lokantalarda olan pecete yerine kullanilan kagitlardan vardi. Yillar gecti, ben baska sehirlerde yasamaya basladim ve yillarca Dayicim'a bir daha gidemedim. Ta kiii...Gecen gune kadar.... Izmit'e gittim, canim sosisli istedi ve sunu soyleyeyim ben sosisi hic sevmem. Dayicim'a gittim, butun dekor bastan asagi yenilenmis, minnacik dukkan gitmis, kocaman bina gelmis, yukari katlari da restore etmisler, cok da guzel olmus. Bina, dekor degismis ama sosisli ve limonatanin tadi hic degismemis. Hala on numara! House cafe gibi yerlerde ictigimiz naneli,elmali limonatalar gibi sunumlari yok belki ama tadi muhtesem!

Izmit'e yolunuz duserse, tren yolunun orada yer alan Dayicim Burger'i  kesinlikle oneriyorum. Bir yiyen pisman, bir de yemeyen:) Pismaniye slogani oldu. Tabi yolunuz duserse, bir kutu da pismaniye almayi unutmayin derim:)