Sayfalar

29 Haziran 2015 Pazartesi

Diyetteyim

Kışın kazaklar altına sakladığım veya sakladığımı düşündüğüm bıngıl bıngıllığıma artık bir son dedim, aylardır tamam bu sefer yediklerime dikkat ediyorum diyerek, bir iki gün yediğimden kısıyordum ama sonra eskisi gibi homini gırtlak devam ediyordum. 

Baktım bu işi kendim beceremiyorum, uzmanından destek almaya karar verdim, diyetisyene gitmeye başladım, bu hafta 3. haftaya girdim. Açıkçası 5 kilo verme hedefi ile başladım, şimdilik  2 haftada 1,8 gitti,  yağdan gitmiş olması avantaj tabi...1,8 gözüme az gelse de beni tatmin etmese de yanlarımda çıkan simitlerin azaldığını düşünüyorum ama çok yolum var daha...



Hedefim sağlıklı yemek yeme mevzusunu diyet bittiğinde de elimden geldiğince devam ettirebilmek. 30'dan önce yerim yerim iki gün yemem nasıl olsa gider diyebiliyordum, şimdi maalesef öyle değil, metabolizmam da normale göre yavaş. Sık ve az yiyerek, yediklerime kırmızı biber katarak, yeşil çay içerek hızlandırmaya çalışıyorum, azıcık hızlanmış. 
Yaptıklarıma gelince, bir gece önceden 2 bardak sıcak suya bir çubuk tarçın, 3 karanfil atıyorum. Ertesi sabah bu demlenmiş sudan içiyorum, gün boyunca şeker isteğini törpülüyor. 

Hiç yapmadığım şeyleri yapmaya çalışıyorum. Saat 10:00 ve 15:00'de ara öğünlerim var. Vücut uzun süre aç kalınca açlık algısına kapılmasın diye, ara öğünlerimi mideme hüpletiyorum, vücudun yapısında ara öğünde yediklerini eritmek adına zaten enerji harcadığı için ister istemez kilo veriyormuşsun. Ara öğün denilince önceden yanıma koyduğum bir paket kayısıyı bitirirdim, şimdi her şey kontrollü 3 kayısı veya 2 hurma veya diyet listemde ne varsa:) Diyet listem haftalık değişiyor, yiyebileceğim şeyler arasından seçiliyor, böylece hem sıkılmıyorum hem de değişiklikten mutlu oluyorum. 


Su içmeye başladım, günde mecburen 2,5 litre bazen daha az içebiliyorum. Bardaktan olunca suyu içemiyorum, yanıma 0,5 litrelik şişe şeklinde koyunca, bitirdim bitireceğim gazıyla gün içinde daha rahat içiyorum. 

Akşamları da 20 dakika yürüyeceğimi bilsem bile, spora gitmeye çalışıyorum, tabi her gün mümkün olmuyor, bazen gidemiyorum. Fırsat buldukça karın dersi ve pilates dersine giriyorum. Milletin esnekliğini gördükçe imreniyorum. Benim bacaklarım ancak 45 derece kalkar, millete bir bakıyorum. Yere dik bir şekilde dümdüz nasıl kaldırıyorlar, baktıkça bunalıma giriyorum, spor salonunda en arkaya oturuyorum ki beceremediğim hareketlerde sınıfın genel ahengini bozmayayım:) 

Yakında tatile çıkacağım, dolayısıyla o zamana kadar hedef koydum, özetle daha yeni başlıyoruz:)

10 Mayıs 2015 Pazar

Cote'd Azur-Monako-Cannes-Eze-St.Paul de Vence

Nice'i detaylı anlattıktan sonra, gördüğüm güzel yerleri anlatmaya devam edeyim.

St. Paul de Vence: O kadar gezdiğimiz yerlerden sonra, ilk St. Paul de Vence'den başlamam bir tesadüf olmasa gerek:) Bir sınır kalesi olarak kurulmuş çok güzel korunmuş bir orta çağ kasabası. Arabamızı kapalı otoparka park ettik, surların içinde kurulu bu kasabayı keşfe çıktık. Her yer sanat galerisi, her yer stüdyo... Bir zamanlar bu sokaklardan Picasso, Modigliani gibi ünlü ressamların geçtiğine şaşmamak lazım...



 Sanat galerilerini gezinirken, gerçekten içim gitti. Sanat galerilerini gezerken, tarzını çok beğendiğim bir ressamı keşfettim. "Michel Boulet". Bir dahaki gidişimde, evime kendisinin orijinal tablolarını almak istiyorum... Kalın bacaklı, ince belli komik kadınlar..


Eze: Bu kasaba da Nice'den Monako'ya giderken yol üstünde kalıyor. Otobüs ile giderseniz, sahil kısmında inmeyin, çünkü tepede kalıyor yürümek zorunda kalırsınız. Araba ile gidecekler için park yeri mevcut. Bence görülmesi gereken 2. güzel orta çağ kasabası. Tepede yer aldığı için manzarası çok güzel. Eze köyünün en tepesinde ise botanik bahçesi var. Çok güzel kaktüsler var, botanik bahçesi görüp de ne yapacağım demeyin, botanik bahçesini sevmeseniz bile manzarası çok güzel. Tarihi sokakları ile çok keyifli bir yer. Bir iki saat de burada geçirmek için yeterli olacaktır.





Grasse: Parfümerinin mutfağı, esans merkezi diye geçiyor. Dünyada 150 ünlü "burun" varmış  ve 100' ü Grasse'da yaşıyormuş. Esansları elde etmek için dünyanın bir çok yerinden farklı çiçekler geliyormuş, Türkiye'den de gül geliyormuş . Üç büyük parfüm esansı merkezi var. Bunlardan birisi Fragonard, içinde ücretsiz parfümeri müzesi var, dolayısıyla biz de Fragonard'ı gezdik. Gitmeden önce muhakkak buralara kadar gelmişken, parfüm alıp dönerim diye düşünüyordum ama Fragonard'ın 3 katlı müzesini gezdikten sonra ve en alt katta satış reyonunu gezdikten sonra almaktan vazgeçtim. Satış görevlilerinin önünde tur şirketleri ile gelmiş kalabalık bir sürü insan var, satışçılar profesyonel resmen "Satıyorruuuummm, sattttttım" der gibi satışa empoze ediyorlar. Fiyatları da öyle çok ucuz değil, en iyisi kullandığım parfümü havaalanından alırım diye düşünerek buradan almadım.

Grasse, Cote'd Azur bölgesinde alışık olduğunuz deniz manzaralı yerlerden farklı olarak, iç taraflarda kalıyor. Grasse'dan daha çok Grasse'a giden yolları, gördüğüm köyleri sevdim. Açıkçası gitmesek de olurdu diye düşünüyorum, neyse gidenlerin hevesini kırmayayım, sonuçta yine bir çok yere göre görülesi bir yer, ben Cote'd Azur bölgesine göre kıyaslayınca böyle bir yorum yapıyorum.



 
Monako: Zenginliğin başkenti. Vatikan'dan sonra dünyanın 2. küçük ülkesi. Hakikatten küçücük bir ülke, Nice'den Monako sınırlarına yaklaştıkça normalde görmeyeceğiniz arabaları görmeye başlıyorsunuz ve anlıyorsunuz ki Monako'ya az kalmış. Nice'den Monako'ya özellikle deniz kenarındaki yoldan gitmenizi öneririm, keyifli bir yol. Monako denilince ilk akla gelenler Monte Carlo, Grand Prix, Prenses Grace Kelly, kumarhaneler, yatlar ve alabildiğine zenginlik...
 
Zenginliği tasavvur etmek mümkün değil, gerçekten gidip görmek lazım. Arabamızı park ettiğimiz otoparkta bile sanki lüks araba galerisinde gibiydik. Hayatımda hiç bu kadar Ferrari'yi aynı anda görmemiştim. Rolls Royce, Bentley vs bir sürü farklı araba gördüm. Açıkçası Porsche burada ikinci sınıf kalıyor diyebilirim. Bir kere eğer Monako'lu değil isen, istediğin kadar dünyada iyi yerlerde çalışıyor ol veya belirli bir ölçüde zengin ol, Monako'da krosun demektir:) Neden mi böyle diyorum ? Normalde tipine, kılık kıyafetine baksan kafanda bir yerde konumlandıracağın tüm insanlar, elinde fotoğraf makinesi paparazzi gibi fotoğraf çekiyor. Zaten lüks arabaları ile gelenler bu duruma oldukça alışık gözüküyor. İtiraf edeyim, ben de çok fotoğraf çektim.
 
Eşim ve ben de casino sevmediğimiz için, içine girmedik, önünde 2 saate yakın zaman geçirip bol bol fotoğraf çektik ve gelen geçeni izledik. İnsanları izlemek, arabaları izlemek kadar keyifliydi.
 
Monako bence Nice bölgesine gitmişken, lüks hayatı hissetmek açısından görülmeli ama sevdin mi derseniz hayır sevmedim. Alan dar olunca yapılan yüksek yüksek binaların olduğu yapay bir şehir. Şahsen Nice bin basar diyebilirim. Naçizane Nice'de kalın, buraya sadece görmek için gelin.
 







 
Benim favori arabam her zamanki gibi mütevazi ama şirin:)
 
Cannes: Cannes'da sadece araba ile gezip gördük desem yeri. Bir tek Cannes film festivalinin olduğu kırmızı halının orada durduk. Zaten görmemeniz imkansız, bir sürü insan fotoğraf çektiriyor. Gitmeden bloglarda okumuştum, festivalin olduğu bina bildiğin spor kompleksi gibi, hayal kırıklığı diye. Açıkçası ya okuduklarımdan kafamda çok büyütmemiştim ya da ekstra bir şey beklemiyordum ben de hayal kırıklığı olmadı. Cannes ise gördüğüm kadarıyla oldukça hoş bir şehir. Neredeyse yüzyıl önce açılmış ve hala işlemekte olan restoranları görmek ise etkileyici. Alışveriş açısından ise bildiğim ve bilmediğim bir çok lüks marka var.
 
 
 
Özetle, Cote'd Azur benim en sevdiğim bölgelerden biri oldu. İlk fırsatta tekrar gideriz. Hayatı keyifli kılan yerler... Bu yazıyı yazarken çektiğimiz fotoğraflara tekrar baktım, yine kendime soramadan duramadım....Onlar yaşıyorsa, biz ne yapıyoruz???
 

13 Nisan 2015 Pazartesi

Cote'd Azur-Nice

Nice deniziyle, kafeleriyle ve müzeleriyle göze hitap eden bir yer. Esasında herkesin beklentisini karşılayacak bir şeyler var hem ruhu hem de gözü doyuruyor.

Nice'in en işlek caddelerinden birisi Massena Caddesi civarında otelinizi seçmenizde fayda var. Burasını ana merkez olarak belirleyebilirsiniz. Massena Caddesi geniş bir cadde, alışveriş yapmak isteyenler için iyi bir seçenek olabilir.
 
Promenade des Anglais 1800'lü yıllarda İngiliz soylularının , asilzadelerinin yazlığa geldik düşüncesiyle turladığı upuzun bir sahil. Nice'e gelince sahilde hava ister yağmurlu, ister sıcak, ister bulutlu olsun bu caddede muhakkak yediden yetmişe farklı yaşlarda bir sürü insanı ya yürür ya da koşarken görürsünüz. Farklı saatlerde gitsek de durum hiç değişmedi. Bu yaşam biçimini bu kadar benimsemiş olmalarına açıkçası insan biraz şaşırıyor. Burada herkes fit!!! Gelince rejime girmem ondan yani:) Deniz kenarında kumsal beklemeyin, taşlık bir sahil. Yazın burada da şezlonglar ve plaj şemsiyeleri kiralanabiliyormuş. Bizim gittiğimiz tarihlerde mevsim itibari ile işleten yerler kapalıydı.
 
 
Nice'de sabahları kurulan Cours Saleya'ya gitmeyeni dövüyorlarmış. Biz hep öğleden sonraları gittiğimiz için çiçek, meyve ve sebze pazarı kurulu halini göremedim. Gitmeden araştırdığım kadarıyla çok keyifliymiş, benim gibi pazar seven bir insan göremedim ya:( Neyse ikinci kez gitmek istiyoruz, o zaman gideriz. Burada sabahları pazar var, öğleden sonraları sokağın iki yanında hizmet veren restoranlar var. Gitmeden önce araştırdığım "La Safari" restoranına gittik. İlk gidişimizde o kadar memnun kaldık ki, ikinci akşam yine aynı yere gittik. Tadı damağımızda hala lezzetlerin, kapanışı creme brule ile yaptım, tavsiye ederim. Biz rezervasyon yapmadan gitmiştik, şansımıza yer bulduk. Sabahları oradan geçerseniz de riske atmamak adına, akşam için rezervasyon yaptırabilirsiniz. Masaların dolu olmasının bir anlamı var, tadına bakınca anlayacaksınız:) Fiyatlara gelince, aşağıdaki deniz ürünleri içeren spagetti 24 Euro, etli ravioli ise 19 Euro. Tabaklar inanılmaz doyurucu. 2,5 Euro veya 4,5 Euro'ya ucuz şarap içebilirsiniz. Yemekten keyif almak istiyorsanız euroyu 3 ile çarpıp, TL tutarını hesap etmeyin, sonuçta adamlar orada bu yemeğe 19 TL ödüyor gibi düşününce, inanın yemekler Türkiye'den daha ucuz diye düşünüyor insan, şanslılar vesselam.
 
Bu bölge deniz ürünleri açısından bir cennet, deniz ürünlerinde daha da farklı lezzetler tadayım diyorsanız Cafe de Turin'i de deneyebilirsiniz. Araştırdığım bloglar bu iki restoranı özellikle öneriyordu. Cafe de Turin'in yanından geçerken, masaların üzerinde kazan mı desem tencere mi desem bilemediğim ama göze hitap eden bir sürü deniz ürünü olan tenceremsi şeylerden gördüm. Cafe de Turin 1908 yılından beri hizmet veriyormuş, bölgenin gurme merkezlerinden biri olarak görülüyor.
 
 
 
Yemeklerden sonra Nice'e tekrar dönecek olursak, Nice, Fransa'da bulunsa da İtalya'ya yakın olması ve yıllarca İtalya'nın egemenliğinde olması nedeniyle İtalyan havası hakim, binalar size İtalya'daymış hissi veriyor. Sarı ve solmuş bordo rengi binalar, dışarı açılan pencereler...Kendinizi mutlu ettiren görüntüler...Hayalim sanırım aşağıdaki evde yaşlanmak...
 
 
Nice dediğim gibi göze hitap ettiği gibi ruhu da besleyen bir şehir. Zamanında buralarda ünlü ressamların gelip yaşamasına şaşmamak lazım. 30'a yakın müzenin olduğu ve bir yılda yaklaşık 40 festivalin düzenlendiği bir şehir.
 
Başlıca müzeler:
 
Nice Marc Chagall Müzesi: Salı günleri kapalıymış. 8 Euro kişi başı.
Musee d’Art Moderne Et d’Art Contemporain M.A.M.A.C: 1960'lardan itibaren bir çok sanat eseri bulunuyormuş
Matisse Müzesi: Benim önceliğim Matisse Müzesi idi. Bu sebeple, biz sadece bu müzeye zaman ayırabildik. Matisse'in ünlü mavili tablolarının yanı sıra, renkli resimlerini görmek biraz daha tarzını anlamayı sağlıyor. Resimlerin yanı sıra yaptığı heykeller de yer alıyor. Matisse'in bir zamanlar yaşadığı bu evde koltuğundan, kullandığı fırçalara kadar görebiliyorsunuz. 1918-1954 yılları arasında burada yaşamış, haliyle uzun bir süre.
 
Ayrıca, Matisse Müzesi'nin olduğu Cimiez bölgesini yürüyerek gezmenizde fayda var. Nice'in en seçkin bölgelerinden. Evlerde bir zarafet var.
 
Bir de bir dondurmacı var ki efsane...Cour Saleya'nın oralarda gezinirken gördük, yemeden dönmeyin bu kadar net!!! 96 çeşit dondurma vardı, biralıdan menekşeliye kadar bir çok çeşit gördüm. Biz tabi daha makul şeylerden yedik. Favorim lim diye tabir edilen misket limonundan yapılan dondurma. Sorbe tadındaydı, şimdi olsa da yesek:)  Burayı tarif edemeyeceğim, gezerken önünüze çıkar nasıl olsa...
 
 
Biz Nice'i çok sevdik, en kısa sürede tekrar gitmek istiyoruz. Devamı gelecek...
 
Nereleri Gezeyim?
*Promenade des Anglais
* Cours Saleya
*Matisse Museum
*Chimez
*Vieux Nice
*Marc Chagal Museum
*Musee d’Art Moderne Et d’Art Contemporain
*Massena Meydanı
 
  Nerelerde Yiyeyim?
*La Safari
*Cafe de Turin
*Dondurma
 
Ne Alayım?
*Magnet
*Lavanta
 
Nerede Kalayım?
Bütçene göre değişir ama Massena Street civarına yakın bir yerde 
 

9 Nisan 2015 Perşembe

Cote'd Azur- Bölüm 1 Genel İzlenimler

Geçen hafta Fransa'nın güneyinde muhteşem mavisiyle, mükemmel binalarıyla, gidenin tekrar gitmek istemesiyle ün yapmış Fransız Riverası'ndaydık diğer adıyla Cote'd Azur denilen bölgedeydik. Avrupa'ya gitmesi güzel de dönmesi zor...Bu bölgeyi o kadar çok sevdim ki açıkçası bu sefer daha da zor döndüm. Her gün bu insanlar yaşıyorsa biz ne yapıyoruz diye sorguladım. Şimdi imrenme kısmını bırakıp, ileriye dönük anı olarak kalsın, gitmek isteyenler de faydalansın diyerek başlıyorum...

Öncelikle bu bölgede şehirler birbirine çok yakın, dolayısıyla bir noktayı merkez belirleyip diğer yerlere günü birlik gitmeniz daha mantıklı olabilir. Biz merkez olarak Nice'i belirledik, şimdi gidip görünce mantıklı bir karar vermişim diyorum. Gidiş tarihimiz Paskalya tarihine denk geldiği için, oteller vs kalabalıktı. Her zamanki gibi booking.com vasıtasıyla otel rezervasyonumuzu yaptım, hatta en başta merkezde olmayan bir yerde yapmıştım, ücretsiz iptal seçeneği olmasını özellikle tercih ettiğim için, daha sonra merkezde bir otel bulunca hemen diğerini bırakıp, merkezdeki otelde rezervasyon yaptım. HotelAcanthe  de kaldık, Nice'in en ünlü Massena Caddesi'ne iki dakika mesafede, açıkçası oteli tutarken bu kadar merkezi olacağını ben de tahmin etmiyordum. Meşhur Çiçek Pazarı (Cours  Saleya)'na da çok yakın. Eşimle benim yurt dışında otelden beklentim, merkezi bir noktada olsun, içinde duşu ve tuvaleti olsun, mümkünse de temizlik konuları ile ilgili booking.com da kötü bir ünü olmasın. Bu otel hepsini karşılıyordu, kaldığımız odanın küçük olması dezavantaj olsa da oteli alacak değiliz diye düşünerek önemsemiyoruz. Biz geceliği 70 Euro'ya kaldık, bizim bir sokak önümüzdeki ana caddeye bakan yerde ise 340 Euro idi. Bu otel çok iyi denk geldi, çok ucuza kaldık. Otel ayrıca havaalanı otobüslerinin kalktığı durağa da çok yakın. Sözün özü yine gitsem yine aynı yerde kalırım. Biz kahvaltıyı sadece ilk gün için aldık, beğenirsek diğer günlerde alırız dedik. Kişi başı 6 Euro. Fransa'nın her köşesinde öyle güzel pastaneler var ki 6 Euro'ya verilen bu oteldeki vasat kahvaltıyı ise tavsiye etmem. Gidin her gün farklı pastaneden kruvasanlardan, bagetlerden alın, parmaklarınızı yiyin:)

Otel hakkında bu kadar bilgiden sonra, genel olarak şunu söyleyebilirim. Adına medeniyet de; adına sahip olduklarını koruma de; ne dersen de....Adamlar korumuşlar, bozmamışlar ve o yüzden biz de gidip görmek istiyoruz. Küçücük köylerde bile müzeleri var. Kurallara uyan vatandaşları var, her iletişim kurduğunuzda teşekkür etmesi, lütfen demesi var. Var da var....

Biz ilk günün bir kısmını nasıl olsa kiralanacak araba vardır diye düşünüp gittiğimiz için, araba arayarak geçirdik. Havalimanındaki iki terminalinde, tren garında, şehir içinde hiç bir yerde kiralanacak araba kalmamıştı. Olanlar da prestij arabası dedikleri lüks kategoriydi. Bir tane kiralayabileceğimiz kulvarda olduğunu düşündüğümüz Toyota bulduk, ona da iki günü 800 Euro deyince, arkamıza bakmadan geri döndük:) Biz de belediyenin elektrikli araba kiralama sistemine üye olduk, arabamızı kiraladık. Artık Nice'e bir dahaki gidişimizde elektrikli arabayı üye olmadan kiralayabileceğiz. Bu arabaları tren garının karşısında yer alan otobüs danışma merkezinden kiralayabilirsiniz. Biz ilk gün ne olur ne olmaz diye onlu otobüs kartlarından da satın almıştık. Birkaç kere otobüse bindiğimizde kullandık. Yanlış hatırlamıyorsam elektrikli araba sistemine üye olmak için 30-40 Euro civarı ödedik, iki gün için de 90 Euro ödedik. Sayesinde doyasıya gezdik, şehrin içinde arabayı şarj etme noktaları var, bir kaç saatte full şarj oluyor, elektrikli arabanın tek sıkıntısı gidebileceği bir menzil var mesela bizimkisi biraz daha uzun yola gelir türdeydi. 150-160 km yapılabiliyordu ama her gidişin dönüşü de olduğunu unutmadan hesabınızı yapmalısınız, yoksa yolda kalabilirsiniz. Mesela biz Monako'ya gittiğimizde, risk almamak adına limon likörleri ile ünlü Menton'a gitmedik, muhtemelen gitseydik de sıkıntı yaşamazdık ama yolda kalırsak diye cesaret edemedik.

Bu bölgede de Fransızca bilen biri yanınızda varsa, hayatınız çok daha kolaylaşır. Eşimin Fransızca bilmesi sayesinde, ne araba kiralarken ne de başka bir zamanda sıkıntı yaşamadık. Bilmeseniz de bir şekilde çözersiniz ama biraz daha zorlanabilirsiniz. Mesela eşim olmadan pastaneye vs gittiğimde, kişiler yardımcı olmaya çalışsa da İngilizce konuşmadıkları için zorlandığım noktalar oldu. Müze vs gibi yerlerde de İngilizce genellikle yazmıyor, Fransızca yazınca da biraz anlamadan geçmiş oluyorsunuz. Araba navigasyon da Fransızca idi. Sözün özü, bileydim iyiydi:)

Biz Thy ile gittik, Terminal 1'de indik. Küçücük bir havalimanı, pasaport kontrolü gerçekten 5 dakikada bitiyor. Terminal 1'den şehir merkezine gitmek istediğinizde 98 no'lu otobüse binerseniz, hızlı bir şekilde merkeze varırsınız. Zaten duraklarda durduğu için, gideceğiniz yere muhakkak yakın bir durak bulup inebilirsiniz. Otobüsün içinde bilet satılıyor, nereden alacağım diye endişe etmenize gerek yok.

Uzun bir aradan sonra bu ilk yazı, Cote'd Azur yazılarının devamı gelecek. Takipte kalın....

23 Ocak 2015 Cuma

İstanbul'da Ucuz Alışveriş Yapma Rehberi

İstanbul'da yaşarken pasajlar, pazarlar benden sorulurdu. Zara'da, Topshop'da beğendiğim ürünleri bulabilirdim hem de çok daha ucuzuna...

Bu hafta sonu İstanbul'daydım. Arkadaşlarımla buluştuğum için, alışverişe çok zaman ayıramadım ama İstanbul'da yaşayıp da bu nimetleri bilmeyenler olabilir diye paylaşmak istedim. Öncelikle "bir şeyi ucuza almak benim için marifet, etiket fiyatı üzerinden herkes alır" diye bir düşüncem var. Ve ne kadar ucuza alırsam o kadar mutlu oluyorum. Tabi bu dediğim kriter kıyafetler için geçerli. Sonuçta Türkiye bir tekstil cenneti, dünya markaları dediğimiz ürünlerin bir çoğu burada üretiliyor, markanın etiketi basılıyor ve biz de avmlerden satın alıyoruz.

Bazı kişiler alışverişte her şey düzgün olsun, karman çorman iken seçemiyorum, indirim döneminde Zara'nın kıyamet gününde beklemek yerine, sezonda alayım diyebilir. Eğer bu düşüncede iseniz, bu yazım size hitap etmeyecektir. Sonuçta, pazar/ pasaj işi birazcık eşeleme, birazcık hangi tezgahta ne çıkar ne çıkmaz diye hissetme işidir.

Hadi başlayalım...

1. Beşiktaş Pazarı:  Beşiktaş Evlenme Dairesi'nin karşısındadır. Cumartesi günleri kurulur, nikahlar da genellikle cumartesi günü olduğu için bu bölgeye taksiyle veya yürüyerek gitmek mantıklıdır. Aksi takdirde park yeri, trafikte sıkışma sizi pazara gitmeden yoracaktır. Beşiktaş Pazarı'da özellikle bazı tezgahlarda Zara, Top Shop, Miss Selfridge gibi ürünleri etiketi kesilmiş bulabilirsiniz. Bazı yerlerinde küçük de olsa defolu olabilir, sonuçta burası pazar ve ihraç fazlası ürünü bu kadar ucuza almanın bazen nedeni olabilir. Bazen de hiç bir defosu olmayan ürünleri, öyle ucuza bulursunuz ki herhalde defosu var ben göremiyorum diye şüpheye düşebilirsiniz, merak etmeyin siz görmüyorsanız defosu varsa  bile başkası da görmeyecektir. Bir de pazar gezerken temel prensibiniz "Ayyy, şunu beğendim, olsun düşüneyim, gezer gezer karar verirsem sonra alırım" demeyin, döndüğünüzde "Kalmadı abla varsa tezgahta vardır" diye cevap alabilirsiniz.

Beşiktaş Pazarı'nda özellikle iç çamaşırı almanızı önerebilirim. Şöyle örnek vereyim dışarıda kaliteli iç çamaşırı mağazalarından en az 100 TL vereceğiniz sütyen ve tangaya, burada 20 TL verirsiniz ve öyle ki ihtiyacınız olmasa da bir sürü takım alırsınız. Pazarda "La Senza" nın ürünlerinden H&M'in ürünlerine kadar bir çok markanın iç çamaşırını bulabilirsiniz.

Beşiktaş Pazarı bence bir de çorap çeşitleri konusunda çok başarılı, her gittiğimde ihtiyacım olmasa da sempatik sempatik çoraplar alırım. Çorabın envai çeşidini burada çok ucuza bulabilirsiniz.

Pazar işi birazcık da şans işi eğer bir gün karar verip de giderseniz, ve pazarda hiç bir şey bulamadım deyip pes etmeyin bazen gerçekten pazarların da potansiyeli düşük olabiliyor, pes etmeyin ilk fırsatta bir daha gidin. Baktınız yine bir şey bulamıyorsunuz, bir daha gitmeyin demek ki siz pazar insanı değilsiniz :)

2 ) Terkos Pasajı: Bu pasaj İstiklal Caddesi'nden aşağıya doğru giderken, neredeyse tünele yaklaşırken, sağınızda kalacak Paşabahçe dükkanının oradaki sağa doğru dönünce bulacağınız pasaj. İki katlı, dışarıda pazar gibi tezgahlar kurulu, daha ucuzca ürünler burada oluyor. Ama dükkanların içine de kesinlikle bakmalısınız. Bu pasajda özellikle cool T-shirtler, trendy kazaklar vs oluyor. İşte mevsimine göre değişse de gidip bakmalısınız, bir çok ünlü bloggerın da uğrak adresidir. Bu pasajı yıllardır İstanbul'da yaşayıp da bilmeyenler var. Keşfettikten sonra zaten sık uğrayacağınız yerlerden olacaktır.

3) Beyoğlu Pasajı: İstiklal'in aşağısına doğru, Midpoint ile Yves Rocher dükkanının arasındaki pasaj. Veya Terkos Pasajı'nın karşı çaprazında yer alıyor desek yanlış olmaz, Terkos'a uğrayınca bir de Beyoğlu Pasajına uğramanızda fayda var. Pasaj geziyorsanız alışveriş günündesiniz demek ki uğrayın bir şey kaybetmezsiniz. Terkos ile Beyoğlu pasajında bazen aynı ürünler olabiliyor. Zaten bir ürünü her dükkanda Kızılay dağıtmış gibi görüyorsanız moda olsa bile almayın, çünkü bir sürü kişi ile pişti olma ihtimaline karşılık giymeyeceksiniz. Bu durum İstanbul'da geçerli tabi, bu pasajdaki ürünlerden alıp Ankara'da pişti olma ihtimaliniz oldukça düşük, beğendiyseniz alın gitsin. Bu pasajda ürünlerin fiyatları bazen Terkos'tan bir tık fazla olabiliyor, aynı ürün olmasına rağmen. Bu pasajda bazı tezgahtarlarda çok ürün alırsanız pazarlık da yapılabiliniyor. Beyoğlu pasajı sadece kızlara değil erkeklere de hitap ediyor. Bu pasajda özellikle her model kot pantolonu rahatlıkla bulabiliyorsunuz. Yazın da quiksilverdan aldığımız modellerde yanları cepli şortlardan bolca görme ihtimaliniz var. Aynı şekilde gömlek, hırka veya elbise gibi mevsime göre değişen hoş parçalar da bulabiliyorsunuz.

4) Atlas Pasajı: Bu pasaj herhalde en çok bilinen pasaj. Kendine özgü bir atmosferi var. Bu pasaj biraz daha derli toplu olduğundan, daha kolay geziliyor veya dikkatinizi çeken parça daha kolay bulunabiliyor. Bu pasajda özellikle erkekler için sevimli tshirtlerden bulabilirsiniz. Hoş kolyeler, küpeler ve çantalar bulabilirsiniz. Bu parçalar için ucuz diyemeyeceğim ama verdiğiniz paraya göre kalitesini gösteren cinsten diyebilirim. Alışveriş için gitmesem bile muhakkak Atlas'a bir uğruyorum, atmosferini seviyorum. 

5) Bakırköy Pazarı: Bakırköy tarafında yaşayanlar için güzel bir pazardır, büyüktür, özellikle ev için dekoratif parçalar veya tabak/ çanak tarzı ürünler çıkabilir. Bir de kıyafetlerini kendileri dikenler için pazarın bir bölümünde kumaş, fermuar vs satılmaktadır. Her gittiğimde dikiş bilmememe rağmen, sırf kumaşları beğendiğim için bir sürü kumaş aldım, şimdi hepsi duruyor. Belki bir gün dizimi kırıp, dikiş dikmeyi de öğrenirim ama o zamana kadar kumaşlar dolabın bir köşesinde Bakırköy pazar hatırası modunda takılmaya devam edecekler. Sözün özü, Bakırköy pazarı kılık kıyafet açısından da boldur ama neticede bir Beşiktaş Pazarı değildir:)

6) Yeşilköy Pazarı: Biraz daha seçmece ürünler çıkabilir, sonuçta yılların meşhur Yeşilköy Pazarı'dır ama hem fiyatları ucuz değil hem de o kadar yolu gittiğine değecek çeşit yok. Tercih ettiğim bir pazar değil. 

7) Çilek Sokak:  Anadolu yakasında yaşayıp da Kadıköy'e uğrayanlar buraya sık gider. Bence bir numarası yoktur, bu sokakta zaman kaybetmeyin, Kadıköy'den atlayın Beşiktaş vapuruna, hem vapur keyfi yaparsınız hem de çok daha kaliteli ve çeşitli ürünleri bulursunuz.

Ey okuyucu bak kıymetimi bil, sana hap şeklinde mesleki deneyimlerimi anlatır gibi anlattım. Gidip ucuza güzel şeyler aldıkça beni an e mi:) Sizlerin de var mıdır böyle keşifleri? Ankara, İstanbul, İzmir veya diğer illerde bildiğiniz yerler var ise, yazın ki okuyanlar faydalansın.

Yakın zamanda bir uçak bileti alıp, sırf alışverişi bu saydığım yerlerden yapmak için İstanbul'a gitmeyi düşünüyorum, ona göre anlayın nasıl değerli yerler buralar. İstanbul'da yaşıyorsan bak anlattığım yerleri kutsal bil, ekmek gibi öp başının üstüne koy, kafamı kızdırma olan var olamayan var:)


fotokaynak

20 Ocak 2015 Salı

Aylar var...

Aylar var...Buralara uğramayalı...Belki kısa bir özetle, blog dünyasına tekrar dönebilirim. Eskiden instagram mı vardı,  buralar hep tarlaydı... İşte o zamanlar ben neredeyse her gün, hadi abartmayalım ama haftada en azından bir kere yazı yazardım, yazmak için notlar alırdım. 2014'te bana bir haller oldu, ayda bir yazı yazdıysam oh ne mutlu bana dedim. Tabi temelinde instagramı aktif kullanmaya başlamamın sebebi büyük, kısa cümleler, bir fotoğraf, hemen gelen yorumlar...Sonuçta blog emek istiyor, zaman istiyor... Galiba benim de kolaya kaçasım varmış...Sözün özü, Ağustos'tan beri yazmıyorum. Yani ben yazmıyorum diye, Yılmaz Özdil Hürriyet'ten ayrıldığında ne zaman yazacak bu adam durumu ben de olmadı tabi ama sonuçta burası da bir iç dökme yeri değil mi? Ama işte döndüm okuyucu....

Bu süre zarfında kendim için ne yaptım dersen, galiba biraz daha uzaklaştım gerçek dünyadan. Önceden gazete okurdum, şimdi yüzüne bile bakmıyorum, haberleri es geçiyorum, Türkiye'de mi yaşıyorum yoksa ayda mı bilemiyorum, o kadar koptum...Yakın zamanda eski hobim olan resim yapmaya tekrar başladım. Bu arada, goodreads diye bir internet sayfası keşfettim, okudukça okuduğun kitapları kaydediyorsun, arkadaşların ne okumuş, neyi sevmiş orada görüp, ona göre kendine okuma listeleri oluşturabiliyorsun. Açıkçası, kitapçılara uğramadan önce karar vermem için büyük kurtarıcı oldu.

Şu aralar diy projeleri özellikle ilgimi çekiyor. Bir anda yapılan ürünleri görüp gaza geliyorum, hepsini yapmak istiyorum. Sonra içimdeki tembel teneke ağır basıyor, yapmıyorum:) Galiba yaşım  genç olmasına rağmen, yıllar içinde kendimi daha çok yorgun hissediyorum. Uyku yetmiyor, her daim yorgunum, işten dönünce yemek yapmak vs zor geliyor, temizlik, ütü mevzusuna hiç girmiyorum fark ettiysen...30'dan sonra galiba zaman daha kıymetli geliyor ama bir yandan bu zamanı hoyratça harcıyorum...

29 Ağustos 2014 Cuma

Karaköy Lokantası

Geçenlerde sevgilim ile İstanbul'daydık. İstanbul'u deli gibi özlemiş olan ben, son zamanlarda İstanbul'un gözde semtlerinden Karaköy'e gittik. Karaköy'ün tarihi dokusunu İstanbul'da yaşarken de çok severdim. Şimdi öyle trendy mekanlar açılmış ki benim de ağzım açık kaldı. Ne bileyim akşamın bir vakti tek başına yürüsen ürpereceğin bir yolda, bir bakıyorsun ayakta dahi zor yer bulunabilen hoş bir mekan karşına çıkıyor. Çok tatlı cafe ve restoranlar var. Bence İstanbul keşiflerinde uğranması gerekli.

Ben ise yeni mekanları bir kenara bırakarak, klasik bir seçim yaptım. Sevgilim ile uzun zamandır gitmek istediğim Karaköy Lokantası'nda rezervasyon yaptırdım. Gündüzleri esnaf lokantası gibi hizmet veren yer, akşam meyhaneye dönüşüyor. Gürültü, müzik vs yok, rakının yanında güzel sohbeti tercih edenlerin beğeneceği bir yer. Mavi fayans ve aynaların kullanımı ile yaratılan ambiyans Autoban Mimarlık'ın eseri. İçeri girer girmez sanki yılların meyhanesi havası var ama halbuki yaklaşık on senelik bir yer. İlk açıldığında sadece öğle yemeği hizmeti verse de; zamanla gelen ısrarlara dayanamayıp akşamları da meyhane olarak açmaya başlamış, en başlarda biraz boş kalmış, şimdi ise rezervasyonsuz yer bulmak mümkün değil.

Yemeklere gelince, meze dolabının önünde ilk karar verdiğim pancarlı enginar oldu. Enginarı bu şekli ile yememiştim, farklı bir aroması var, beğendim.





 
 
Marine levrek, enginar dolması, atom (acılı patlıcan) gibi mezeler ortalama bir tattı. Kesinlikle kötü değil ama iz bırakan da değildi. Deniz börülcesi bizim en sevdiğimiz mezelerdendir. Burada pişme derecesi ve yağı tam kıvamında olsa da, bazı kısımları tam ayıklanmamıştı. Biraz daha özenilebilinirdi. Midye dolma ise, hepsinin üstündeydi. Pilavın kıvamı, yağı muhteşemdi. Çok beğendik.
 
Karaköy Lokantası'nı bir de öğle yemeği denemek isterim. Özetle, ambiyans olarak güzel bir yer, servis hizmeti iyi, yemekler ise beklediğimin bir tık altında. Ya da ben çok beklentili gitmiş olabilirim:)