Müdavimlerin Meyhanesi:Tavukçu Lokantası

Üç beyazın adresi, beyaz masaörtüsü, rakı ve peynir...İnanılmaz salaş bir yer plastik sandalyeler ve florasan ışıklar...Meyhane kültürünün yaşandığı, müdavimlerinin yıllardır gittiği bir yer burası. Genellikle entellektüellerin takıldığı, öğle servisinde bile bir çok rakı içen müşterisinin olduğu bir yer...

Mezelere gelince, biz balık yemeyeceğimize karar verdikten sonra, tepsidekilere bakıp, mezelerle donatalım masayı dedik:) Burasının balık mevsiminde hamsisi çok meşhurmuş. Kesinlikle hamsi sezonunda denemek için ilk gideceğim yer.

Bence bütün mezeleri çok güzel, semizotundan, şakşukasına her şey harika. Salatanın suyuna bana bana yedim. Ben bir tek beyin yemediğim için onun tadına bakamadım, eşim beyin salatasının da güzel olduğunu söylüyor. Bence gidince kesinlikle söylemeniz gereken iki şey var. Birincisi meyhane pilavı ve ikincisi ciğer. Ciğeri bir kaç kere sipariş verdik. Bir de buranın patates kızartması yıllardır özlediğim ev tipi patates kızartması. Patates kızartması deyip geçmeyin, hakikatten ev tipi lezzetli bulmak çok zor.

Tavukçu mekanın ambiansı, dekoru vs umursamayan, lezzet ve muhabbet düşkünü kişilere gönül rahatlığıyla önereceğim bir yer. Gidince hak vereceksiniz. Kusura bakmayın mezeler o kadar güzeldi ki yemekten fotoğraf pek çekemedim:(

Kahvaltıcı Kadri

Kahvaltıya çok düşkün biriyim, hatta günde üç öğün yiyebilirim, iyi bir kahvaltı benim mutluluğumu tavan yaptırır. Hele günlerden pazar ise uzun uzun oturabileceğim, keyifle yiyebileceğim bir kahvaltı beni benden alabilir.

Geçenlerde yine bir Pazar günü, eşime hadi kahvaltıya gidelim dedim. Evimize yakın bir yer olması ve sadece kahvaltıcı adıyla iş yapması konusunda bir hayli merak ettiğim Kahvaltıcı Kadri'yi önerdim. Yarının da günlerden Pazar olması sebebi ile benim gibi kahvaltıcı arayışına girmiş kişiler olabilir diye bu yazıyı uzatmadan yazmak istedim.

Kahvaltıcı Kadri gözünüz doysun mantığıyla sofrayı donatan bir yer ama sadece o kadar... Yani kahvaltılık ürünler 2. sınıf denilebilinir. Kavurmalı yumurta ve meyveli yoğurt haricinde kahvaltının kalanı bir hayli kötüydü.

Açıkcası eşimi böyle bir yere getirip, pazar günü kahvaltımızı ziyan ettiğim için baya pişman oldum. Buraya araştırmadan gitmiştim, gittikten sonra foursquare yorumlarına baktım, zaten o yorumları daha önceden okusaydım hayatta gitmezdim. Ben ettim, siz etmeyin diyorum:)

Dayı'nın Yeri

Ankara'da benim için gizli kalmış bir kebap cennetini sizinle paylaşmak istiyorum, bilenler biliyordur ama benim gibi bilmeyenler de olabilir. Bunca yıldır neden bu kadar geç keşfetmişim ona yanıyorum. Öveçler çok nadir gittiğim bir yerdi,  Dayı'nın Yeri'ni keşfimden sonra çok daha sık gideceğim kesin.

Öncelikle ortamdan bahsetmeliyim, sonuçta kebapçıdan bahsediyoruz, öyle sevgilinizi alıp, romantik takılacağınız bir yer beklemeyin, oldukça salaş bir yer. Yemeklere gelince, sipariş vermenize gerek kalmadan masanıza gani gani etin yağdığı bir yer.

Kebapçıları sevmemin bir sebebi de gelen mezelerin insanı kebaba hazırlamasıdır. Acılı ezme olsun, pişmiş soğanlar olsun, lavaşın arasına koya koya yedikçe, daha kebap yiyeceğim diye mantık kısmınız harekete geçer, ama duygusal kısım mantık kısmını kebap sofrasında her daim yener, boş ver yemek buldun ye dayak buldun kaç diyerek, gömülürsün mezelere, kebabı da sabırsızlıkla bekleyerek...

Biz de meze de olsun, kebap olsun, hepsinin hakkını verdik. Önce soframıza gelen mezelerle açılışı yaptık.

Sonrasında çok lezzetli fındık lahmacunlar geldi nasıl iki lokmada yuttuk bilemedik:)

Peşi sıra tam kıvamında Adana kebabımız geldi. Bence kıvamını ve tadını çok iyi tutturmuşlar. Adana kebabımızı getirdiklerinde yanında közlenmiş sarımsaklar geliyor, usta gelip tek tek sarımsakları kendi ayırıyor.

Adana'dan sonra çöp şiş geldi. Bildiğin et seremonisi:)

Sonrasında kaburga geldi, bence pişme derecesi çok iyiydi, bazı kebapçılar kaburgayı kurutabiliyor o zaman kaburgadan nefret edebiliyorsun. Buradaki kaburgalar bence tam kıvamında pişmiş ve iyi bir şekilde terbiye edilmiş.

Ve peşi sıra ette kapanış olarak altın vuruş olan ciğer geliyor. Ciğerle birlikte usta da geliyor. Bu öyle yenmez böyle yenir diyor ve lavaşa tek tek ciğerleri geçiriyor ve üzerine baharatından döküyor, bildiğin adam elleriyle bizi besliyor:)

Burasının şalgam suyu meşhur diye duymuştum, o yüzden içecek olarak da şalgam istedim. Şalgam bugüne kadar görmediğim bir şekilde iki ayrı şişede geldi. Birinde şalgam suyu var, diğerinde acı sos. İstediğiniz gibi koyabiliyorsunuz. Ben acıyı biraz fazla koymuşum içemedim.

Ve kapanışta tatlı olarak irmik helvası geldi, helva bende çok iz bırakmadı. Ortalama diyebilirim.

Biz iki kişi olarak yanlış hatırlamıyorsam 80 TL civarı hesap ödedik. Dayının Yeri bence güzel kebaba doymak için keşfedilecekler listesine eklenmesi gereken bir yer.Gece gece bu postu okuyorsanız, buzdolabının önünde kendinizi bulabilirsiniz:)

 Adres: Çetin Emeç Bulvarı 8. Cadde 76. Sokak No: 3/A

Küçük mutluluklar

Bazen güzel bir şarkı mutlu eder insanı, bazen güzel bir yemek bazen de dışarıya çıktığınızda içinize daha çok çekmek isteyeceğiniz ağaçların çiçeklerin kokuları...Fark ettiğiniz anda yaşadığınız o hissi seversiniz ve yüzünüzde bir gülümseme oluşur.

Ben böyle şeylerden mutlu olurken, iki gündür çok komik bir sebepten mutluyum:) Cep telefonumun üzerini kaplattığım film tabakası çantamın içinde ıvır zıvır bir sürü şeye çarpa çarpa sağlam çizilmişti. Ben de değiştirmek için çok üşeniyordum, geçen gün film tabakası hafiften sıyrılmaya başlayınca tamam dedim artık değiştirmeliyim. Film tabakasını değiştirdiğim günden beri benim de modum değişti. Sanki önceden gözümde astigmat vs sebeple dünyayı bulanık görüyorken, şimdi lazerle gözünü çizdirip de dünyayı yeniden keşfediyor gibiyim:) Yok böyle mutluluk:) Allahım saf mıyım ya bir telefon filmine bu kadar mutlu oluyorum???
fotokaynak

Yurt Dışı Gezi Planları

Bir gezi yazısının sonuna gelmişken, bir sonrakinin planlarını yaptım bile:) Balkanlar gezisinde eşime bundan sonra görmek istediğim ilk şehir Brugge deyip duruyordum. Orta Çağ'dan kalmış binaları, keşfedilmeyi bekleyen biraları ve çikolata fabrikaları olan dantel şehir Brugge hayalini kurduğum şehirdi....Galiba çok gönülden istemişim:) Pegasus'un kampanyalarını görünce, ilk işim Brüksel'e bilet bakmak oldu. Ocak ayında Brüksel için biletlerimizi aldım. Önce Brüksel'e gideceğiz, oradan Amsterdam'a hızlı trenle geçeceğiz. Bu gezi için açıkcası baya hevesliyim çünkü çok görmek istediğim yerler...Otel rezervasyonlarımızı da yaptım. Şimdi sıra hayal kurmaya kaldı:)

fotokaynak

Güle Güle Balkanlar

Balkanlar gezisi ile ilgili yazılarımın sonuna gelmişken, gidecek olanlar için hap gibi bir özet geçip bu yazıyı sonlandırayım dedim.

1. Balkanlar'ın doğası muhteşem, özellikle Sırbistan ve Bosna Hersek'in kuzey doğu bölümleri oldukça yeşil ve dağların arasından geçen ırmaklar da tablo gibi insanı büyülüyor.

2. Balkanlarda yollar genellikle virajlı, motosiklet sevenler için ideal, asfalt kalitesi de iyi. Hız sınırı düşük olduğu için Türkiye'de otobandan gidersem 2 saatte varırım mantığını Balkanlar geziniz sırasında 2 ile çarparak düşünmenizde fayda var.

3. Balkanlarda Hristiyan mezarlıkları çok güzel, bu kadar iç açıcı rengarenk mezarlıklar görmedim. Fransa'da Montparnesse'daki mezarlıktan çok etkilenmiştim büyüklüğünden yeşilliğinden, resmen park gibi huzurlu oluşundan burada ise  her mezara bırakılmış rengarenk yapma çiçekleri görünce, siyah mezar taşlarının insanı korkutmayan huzurlu halini sevdim.

4. Belgrad'ın kızına erkeğine fazlasıyla torpil geçilmiş. Yok böyle güzellik diyebilirim. Bence Ruslara, Ukraynalılara güzel diyenler Belgrad'a gitmeden konuşmalılar.

5. Balkanlar'da yol kenarlarında çiçekli mezar taşları gibi şeyler görmeniz mümkün. İlk gittiğimde şaşırmıştım, yolda o noktada kaza yapıp ölenler anısına yapılıyormuş.

6. Kotor'a gidenler Stari Milini'de deniz ürünleri ziyafeti çekmeliler fiyatları çok ucuz değil ama ambiyans ve yemek kalitesi anlamında bence değer.

9. Kotor'da feribotu görüp gaza gelmemeli, Kotor''dan Budva'ya kadar olan yolu deniz kenarında ince çizgi ile gösterilmiş yoldan giderek gezilmeli, evlerin güzelliğine hayran kalmalı ve buraların hala turist akınına uğramamış olmasına şükredilmeli.

10. Saraybosna'da börekten ve cevabi denilen köftelerden yenmeli, yanında yoğurt denilen ayranımsı şeyden içmeli

11. Balkanlar gezisini arabayla yapacak olanlar bence otel rezervasyonu yaptırmamalı, gezdikçe aaa burası çok güzelmiş dediği yerde kalmalı, interneti olan cep telefonunuz varsa zaten booking.com sayesinde ucuz ve uygun otelleri bulabilirsiniz.

12. Ülkeler birbirine geçmiş gibi, bir ülkeden diğerine geçme de sıkıntı yok, eğer Schengen vizeniz varsa buralara kadar gelmişken bir de Dubrovnik'i görmeli. Biz geçemedik içimizde kaldı.

13. Hangi ülkeye gidilirse ilk iş o ülkenin haritası alınmalı ve gezilecek yerlerden seçme yaparak gezilmeli....

Şimdilik aklımda kalanlar bunlar. Balkanlar gezimiz çok güzeldi. Hazır vize istemiyorken, bu güzel ülkeleri keşfetmek lazım... Bol gezili günler ve güle güle Balkanlar....

Saraybosna

Ertesi gün Saraybosna’yı keşfe çıkma zamanıydı. 2. Gün kısmi olsa da keşfetmiştik, o yüzden şehir hakkında biraz fikrimiz vardı. Öncelikle 2. Gün gezdiğimiz Umut Tüneli’nden bahsetmeliyim. Umut Tüneli bir evin altından kazılan bir tünel. Savaş süresince insanlara yemek, su vs gibi şeylerin taşınmasında kullanılmış ve bir sürü kişinin hayatta kalmasını sağlamış. Şimdi müze olarak kullanılıyor. 5 Euro karşılığında girebiliyorsunuz, girişte fotoğraflar var savaşa dair, savaş yıllarında yapılmış haberler ve röportajlar…Bazıları Türkçe. Tünel zaten zamanla kapanmış, evin altında bir yerden girip diğer bir yerden çıkıyorsunuz. Havalimanına yakın bir yer, şehir merkezinden uzakta o yüzden taksi tutup gelebilirsiniz. Bazı tur şirketleri de buraya gezi düzenliyor, bence bireysel gezilebilecek bir yer.

Saraybosna’ya varır varmaz buradan Osmanlı geçmiş diyebilirsiniz özellikle Başçarşı denilen yerde. Başçarşı merkezde özellikle gezilmesi gereken bir yer. Biraz Eminönü biraz Sultanahmet… Dükkanlarda çarık, şal, fes, kahve fincanı ve cezve gibi hediyelik eşyalar satılıyor.

Saraybosna Sebili...Caddenin göbeğinde bir nevi buluşma noktası....

Saraybosna savaşın üzerinden o kadar zaman geçmesine rağmen, savaşın izlerini görebileceğiniz bir şehir. Hala binalarda kurşun izleri var. İnsanı sarsıyor. Her seferinde eşimle aynı soruyu sorduk. Bunca yıl geçmiş, acaba bu kurşun izleri insanların psikolojisini bozmuyor mu? Yani ne bileyim insanın içinde açtığı yaralar,  savaşı yaşayan insanlar için muhtemelen ömür boyu geçmeyecek olsa da, yetişen yeni nesil için binaları boyanamaz mı? Belki de savaşın ayıbını unutmamak için unutturmamak için boyamıyorlardır. Kimbilir? Konu savaş olunca, sohbet ettiğin kişilere soramıyorsun. Bilemiyorsun ki bir yakınını mı kaybetti, neler yaşadı???

Sönmeyen Ateş Anıtı...Gece gündüz yanıyor. 2. Dünya Savaşı'nı simgeleyen bir anıtmış.

Pazar yeri... Sırplar buraya havan topu fırlatmış ve pazarını yapan bir çok masum insan bu pazar yerinde ölmüş. Pazarın içinde bombanın düştüğü yer cam ile kapatılmış.

Saraybosna'da gezinirken yolda satranç oynayan bir yaşlı amca ile bir gence denk geliyoruz. Saatlerce gezindikten sonra tekrar satranç oynanan yere gittiğimizde çocuk aynı çocuktu ama oynadığı kişi değişmişti. Etrafta da her ülkede olacağı gibi senin yerinde olsam şu taşı oynarım diyen kalabalık...

 
Saraybosna'da Ne Yemeli ?

 Başçarşı’nın güzel yanı her yerden güzel yemek kokuları geliyor, otelde kahvaltı yapmamıza rağmen, kokular bizi bizden alıyor. Küçük bir araştırma yapıyoruz, Başçarşı’da köfte Zeljo’da yenir diye öğreniyoruz ve hemen gidiyoruz. Köftenin adı cevapi diye geçiyor, bizim Tekirdağ köftemize benziyor, yanında bazlama gibi bir ekmek getiriyorlar. Ekmek köftenin yağına bastırılmış, metal tabak içinde köfte, ekmek ve küçük küçük doğranmış soğanlarla servis ediyorlar. Köfte kadar ekmek de çok güzel. Köfte kişisel tercihe göre 5, 10 ve 15 li olarak satılıyor. Bir de hamburger köftesi büyüklüğünde pijeskavica meşhur.Pijeskavica'yı Galatasaray'da yedik. Zeljo'da cevabi ile kırmızı et yedik. Pijeskavica ile cevabinin esasında içerikleri aynı olmakla birlikte pişirme metodundan dolayı içi biraz daha sulu. Ben pek farkını anlamadım. Köftenin yanında ayran içmeli. Ayran dediğime bakmayın, yoğurt gibi içinde su yok, sadece biraz karıştırılınca kıvamlanmış gibi. Köftenin yanında güzel gitti.

Galatasaraylı eski futbolcu Tarık Hodzic'in açtığı köfteci dükkanına da ertesi gün gittik. Ambians olarak Türkiye'deymiş gibi hissettiriyor insanı, köfteler yine lezzetli. Burada servis yapan kişi biraz daha güler yüzlü olsa daha iyi olurdu.

Gezinirken sürekli ne yesek ne yesek diye modunda olduğumuz için Galatasaray'da köfteleri yedikten sonra, Boşnak yemeklerinin de tadına bakalım dedik. Esasında tok olduğumuz için pek bir şey söyleyemedik. Ben çorba içtim, eşim de et ile sarma yedi. Restoranın adını hatırlamıyorum. İki katlı bir restorandı.

Döneceğimiz akşam yine karnımız çok tok olsa da buraya kadar gelmişim boşnak böreği yemeden dönmem dedim. Saat akşam 22:00 civarı börekçilerin bir çoğu kapanmış, benimse inadım tuttu, illa ki açık börekçi bulacağım karnım tok olsa da bir çatal da olsa tadına bakacağım diye. Herhalde hamile olsaydım bu kadar tuttururdum:) Artık umudum tükenmek üzereyken, Başçarşı'nın girişinde açık bir börekçi bulduk. Meğerse meşhur bir börekçiymiş, hatta Richard Gere de burada yemiş. İyi ki de inat etmişim, börek çok güzeldi, bayıldık karnımız tok olsa da bir porsiyon daha söyledik. Fotoğraf çekmek için izin isteyince, blog yazdığımı öğrendi. Reklamın azı çoğu olmaz diye börekçi tabaklara börekleri tekrar koydu bir tabaktan diğer tabağa hoplatıp zıblatmalar şeklinde hareketlere başladı. Sonra arkasındaki Richard Gere'in fotolarını da göstererek, O da burada yedi dedi. Hey yavrum hey Richard Gere ile aynı yerde börek yiyoruz efendim:)