Bazen bir fanusta yasadigimizi dusunuyorum, bizim etrafimizda boyle seyler olmadigi icin, gunluk hayatta sanki boyle seyler olmuyor-mus- gibi yasiyoruz. Boyle fotograflari gordukce tokat gibi carpiyor, farkinda olmadigimiz gercekler. Hayatimdaki en onemli kadinlari dusunuyorum, en yakinlarimi...Annemi, kardesimi, arkadaslarimi...Onlari bu halde gormek! Insan fotograftakilerin yuzlerini kendi deger verdigi insanlarin yuzleri ile eslestirince daha da sarsici oluyor. Mideme yumru gibi oturuyor. Umarim bu sergiden iyi bir gelir elde edilir, bu sergi ile haberler bircok yerde yazilir cizilir ve bir farkindalik olusur.

Kadınların çığlıkları kesilir mi dersin.Bunlar görünen şiddetler. Birde görünmeyenleri var ki onlardan birçok kadın bihaber.
YanıtlaSil